Rozdział #3 " Nie kocham Cię"

  Piosenka się zmieniła , Tomo ją znała. Machine+The Florence " Never Let Me Go". Była piękna , rytm zwolnił , a ona się do niego przytuliła. Jakby nigdy nic , słuchała jego bicia serca , które tempem pasowało do utworu.
  Zaczeła cicho to pod nosem śpiewać , wiedziała , że to on jest jej prawdziwą miłością. A mimo tego , się bała. Zamknęła oczy , ciesząc się tym momentem. Impreza kończyła się po mału. SHINee mieli się już zbierać , Minho wszystkich szukał. Aż zanalazł ich , chwycił TaeMin'a za ramię.
- Idziemy- szepnął mu na ucho.
- Ona śpi , trzeba ją ponieść- chwycił ją tak , by było mu wygodnie. Wyglądał na silniego , i taki był.
                     *******
  Nadeszły gorsze dni. TaeMin znalazł dziewczyne. Tomo złamało to serce , psychike.
    Minho otworzył już zmęczone oczy , słysząc krzyki.
- Ona Nas chce poróźnić- krzyknęła dziewczyna- Ty tego nie widzisz! A wiesz , czemu?! Bo Cię omotała!
- Jesteś zazdrosna! MinYoung mnie kocha! Prędzej ja Ciebie nie- to było przegięcie , trzasnął drzwiami. A Tomo upuściła kubek na ziemie , osuwając się po ścianie. Nie miała już czym płakać , dziś ją złamał. Minho zerwał się , pośpiesznie nakładając pierwsze lepsze dresy , i bluze na zamek błyskawiczny. Serce mu waliło , jak nigdy! Siedziała na ziemi , ręcę miała pokaleczone. Patrzyła przed siebie , pustym wzrokiem. Klęknął obok niej.
- Co zrobiłam źle- szepnęła załamana. Pamiętała , jak brat ich przyprowadził. Zdobyli swój wymarzony debiut ,  byli młodzi. Non stop śpiewali do niej " Replay". Tomo nawet wtedy nie sądziła , że się w nim zakocha. Czuła się pusta , jakby uszło z niej życie.
- Tomo- odezwał się- Tomo- miał ochotę zemścić się na TaeMin'ie.
                    ********
   Wracali z koncertu , było za cicho. Owen , wedugł Key'a i Jong'a , miał najgorzej. Rozdzielał skłóconych nastolatków na tylnim , i ostatnim siedzeniu. Menadżer kierował , wyglądał na wyraźnie zmęczonego. Światła znikały jedno po drugim , to już było nudne. Muzyka w radiu cicho leciała , jakby była stworzona do usypiania tak dużych dzieci jak oni. Zaczeło grać Big Bang " Haru Haru". Tomo napłyneły łzy do oczu , miała tego dość. Chciała wracać do domu , by schować się w łóżku. Zaczeła cicho śpiewać , TaeMin spojrzał na nią obojętnie. Ale odwrócił wzrok , go to zabolało. Kochali się , a teraz? Ranili się , bo nie mogli być razem... Przykre. Piosenka się skończyła. Złapało ją znużenie , a oczy same się zamknęły. Podkurczyła nogi. Było jej zimno , zawsze siedziała obok niego. Zabierała mu bluze , a teraz? Nic... Pustka , nicość. Nikt się nie odzywał , nie miał odwagi.
  W końcu dojechali , Tomo obudziła się przy parkowaniu. Samochód zgasł , a ona pierwsza wyszła. Wyciągnęła plecak z bagażnika. Pognała do domu , nawet nie zwróciła uwagi na to , że jest w krótkim rękawku. Wbiegła do pokoju , zamykając drzwi na klucz. Włączyła muzykę z laptopa , jakiś smutny utwór amerykański. Miała dużo książek , dwa miśki. Usiadła w najciemniejszym koncie pokoju. Cała drżała , myślała " Co robić?" Nie miała siły.
- Kocham Cię... To jest historia , której nikomu nie opowiedziałam. Kiedy Twoja dusza znajdzie duszę na , którą czekała. Kiedy ktoś , wchodzi do Twojego serca przez otwarte drzwi. Kiedy Twoja ręka znajdzie , rękę przeznaczoną do jej uścisku... Nie odpuszczaj. Ktoś wchodzi w Twój świat. Nie ma żadnych innych oczu , które mogłyby przejżeć  mnie na wylot. Kiedy jesteś z tą jedyną osobą , którą miałeś znaleść. Nienawidze Cię!- wrzasnęła , wiedziała , że TaeMin jest w swoim pokoju i słyszy. - Nie zostawiaj mnie...- mieli sypialnie obok siebie. Siedzieli w tym samym miejscu , oparci o tą samą ściane. - Lecz jestem tylko człowiekiem , i krwawię gdy upadam. Jestem tylko człowiekiem , i rozbijam się , łamie. - spłyneła jej łza , czuli tylko smutek. Który ogarniał ich , z godziny na godzine. Minuty na minute. Sekundy na sekunde. - To nie fair!
Wyszła z pokoju , i skierowała się do kuchni. Chłopacy tam już byli , naradzali się.
- Cześć- burknęła jak zwykle nie zadowolona. - Narada wojena? Przepraszm , ubrała bym się lepiej.
- Zawsze taka wredna- powiedziała Karou , martwiąc się o nią. Tomo żuciła jej się na szyję , właśnie o niej myślała. Przytuliły się jak siostry. Fileto włosa rozpłakała się , serce jej waliło- Moja Jagódka.
- Czemu ja?
- To nie Twoja wina- pocieszyła ją.
                        ****
  Pewnego dnia jechała z przyjaciółmi , on i ona byli tam. Trzymał ją , uśmiechał się. Nie wytrzymała , wysiadła. Szybko się znalazła przy  ich masce , a TaeMin wyszedł.
- Bądź z nią szczęśliwy , tak jakby nic się nie stało. Żyj tak , bym mogła być zazdrosna! Musisz być pogodny , jak obłok na letnim niebie!- dwóch chłopaków ją złapało , ale jej kochana przyjaciółka kazała im ją puścić. - A Ty!- zwróciła się do MinYoung- Opiekuj się Nim , dbaj o mój skarb! Kochaj , nie rań! Bo pożałujesz!
- T-Tomo- szepnął. Ale ona odwróciła się , dziewczyna szatyna wysiadła. Poszła za nią , i pociągnęła za włosy. Przez co Tomiś się wywalił , syknęła. Zaczeły się bić , krew się lała. Próbowali je rozdzielić. - To Ty pożałujesz , że Nas dziś spotkałaś!- krzyknęła , ale rywalka zaczeła iść w swoją stronę. Wytarła krew , która płyneła z jej ust. Była wściekła , ale to uczucie zrodziło smutek. Poczuła czyjąś rekę na ramieniu , wiedziała czyja to dłoń. Nogi zrobiły jej się z waty. - Zostań...
- Po co? Dla kogo?
- Zostań- powtórzył- Zostań dla mnie , potrzebuje Cię.
- A zrezygnujesz z niej tak , o?- chciała być pewna , ale on zamilkł. - No widzisz , dlatego odchodze- wyrwała mu się. I zaczeła biec , wystraszona.
   Gdy była daleko , zatrzymała się. Nie wiedziała , gdzie jest. Zgubiła się , brat oszczegał ją , że ta dzielnica do najbezpieczniejszych nie należy. Poczuła ból z styłu głowy , i urwał jej się film. Obudziła się w jakimś zaułku. Rozwalona głowa. Ciało pocharatane , pobite. Ktoś pomyślał , że się wykrwawi. Podniosła się , i zaczeła iść do szpitala. Jakoś się doczołgała , na wpół żywa. Była wycieńczona , cała we krwi. Myślała , że umrze. Odrazu się nią zajeli  , wózek inwalidzki , masa lekarzy. I tyle zbędnych pytań. Była przecież bardzo znana , ale tak ją to przytłoczyło , że poszła spać.
  Puls miała stabilny , przynajmniej na taki wyglądał. Wszyscy jej szukali , a ona leżała nieprzytomna. Usłyszała kroki, kobieta w wysokich obcasach.
- TaeMin! Tu!- krzyknęła uradowana Karou. Weszła do sali , usiadła obok łóżka. Pojawił się też wspomniany wcześniej szatyn. Cały zmartwiony  , z łzami w oczach. Wyglądał na zranionego nastolatka , który rozczarował się swoją pierwszą miłością.
- Tomo- wyszeptał- Tomo...?- podszedł , klękając. Złapał ją za dłoń , gdzie był weflon. Pocałował tą rękę , na znak szacunku. A potem musnął jej usta.
- Niebo? - wydusiła poszkodowana , a jej przyjaciele zaczeli się śmiać. - Gdzie ja jestem?
- W szpitalu , sala 69. - stwierdziła Karou.
- Przepraszam - powiedział TaeMin - Ja Cię tylko kocham.
- Och , cicho - Tomo pocałowała go bez ostrzeżenia - Od dziś mów mi " Kochanie".
~~~~~
Koniec , to tyle na dziś ��